اظهار نظر

مغز انسان آتشفشاني از نظرات است كه بي وقفه از خودش ايده و نظر بيرون مي دهد.بدون توجه به اينكه اين نظرات مرتبط و يا غير مرتبط هستند،جواب دارند يا نه؟پيچيده اند يا ساده؟مغز مثل نقل و نبات جواب توليد مي كند.طي اين فرايند ،مغز مرتكب سه خطا مي شود:

اشتباه اول:ما در باره موضوعاتي اظهار نظر مي كنيم كه هيچ علاقه ايي به آنها نداريم.مثلا هنگامي كه وارد يك بحث پر شور و حرارت با دوستان در مورد دوپينگ ورزشكاران مي شويم و...

اشتباه دوم:ما در باره سوالهاي بي جواب اظهار نظر مي كنيم.مثلا"زمان سقوط بازار بورس كي خواهد بود؟تابستان آينده هوا چطور خواهد بود؟و...

اشتباه سوم:ما تمايل داريم به پرسشهاي پيچيده ،شتاب زده پاسخ بدهيم.مثلا آيا قانون ماليات بايد تغيير كند؟و...

اظهار نظر دائمي در موارديكه به ما مربوط نيست و يا در باره آن چيزي نمي دانيم ،آرامش ذهني و آسودگي خيال را از ما مي گيرد و سودي از حرف زدن بي خودي نصيب ما نمي شود.

اينكه مجبور نباشيم مدام فك زده و در مورد همه چيز و همه كس اظهار نظر كنيم،حس آزادي خيلي خوبي دارد .اصلا نياز نيست نگران اين باشيم كه بي نظري ما بعنوان ضعف فكري تلقي شود بلكه برعكس سكوت نشانه هوشمندي ماست.بي نظري يك دارايي ارزشمند است و گفتن كلمه "نمي دانم" يك صفت نيك رفتاري است كه در اكثر مردم ديده نمي شود و اكثرا به جاي سكوت و يا گفتن نمي دانم ترجيح مي دهيم به اظهار نظرهاي غير ضروري و حتي غلط و پر اشتباه بپردازيم.

اگر وقتي از ما مي خواهند درباره اين يا آن اظهار نظر كنيم،از انجام آن خود داري كنيم .خواهيم ديد زمين به شكل شگفت انگيزي بدون اظهار نظرما به چرخش خود ادامه مي دهد.

در نتيجه هرچه تعداد نظرهاي شتاب زده و بي اعتبار ماكمتر باشد ،زندگي بهتر خواهد بود.مي توان با اطمينان گفت كه 99% نظرات ما غير ضروري و بي مورد است و شركت در بحثهاي بي فايده و بي ارزش جمع هاي خانوادگي و يا كاري فقط انرژي رواني مارا گرفته و در پاره ايي از موارد باعث كدورت و سوء تفاهم خواهد شد.

به نظر من اگر تعداد ساعاتي را كه صرف حرافي هاي گزاف و بيهوده مي كنيم صرف خواندن كتاب و يا نوشتن و يا حتي تفريح يا ورزش و يا هر كار ديگري كنيم دنيا جاي بهتري براي زندگي كردن و آرامش خواهد شد.

يادداشتي از بابك