مدتهاست كه واژه هاي وطن پرستي و شرافت و انسانيت غريب شده و ضد ارزشهايي همانند چاپلوسي و رذالت و تنگ نظري جلوه گر شده اند.
حمله ناجوانمردانه و وحشيانه ديكتاتور بزرگ "پوتين"به مردم بي گناه "اكراين"صحنه هاي زشتي را رقم زد و جان بسياري از انسانهاي بيگناه را گرفت و ميليونها نفر را آواره و كشور آبادي را تبديل به ويرانه كرد.در كنار همه پلشتيها و دد منشي ها،اين جنگ يك نمايش زيبا به همراه داشت،نمايشي از وطن پرستي ،شجاعت،شهامت،آزاده گي و شرافت.پايداري ستودني رئيس جمهوري اكراين"زلنسكي"و ديگر مقامات كشوري نقطه عطف اين حمله وحشيانه بود.
در تصاوير تلويزيوني ،همه مردم دنيا ديدند كه زلنسكي رئيس جمهور و شهردار "كيف"پايتخت اكراين و ديگر مديران عالي رتبه ،لباس رزم پوشيده و در كنار نظاميان كشور در مقابل پوتين جنايتكار ايستادند.در حاليكه مي توانستند با عافيت طلبي و پست پرستي يا پولهاي كشور را بردارند و فرار كنند و يا مثل اكثر مديران وطني با كت و شلوار و محافظ به مناطق جنگي بروند و عكس بگيرند و سخنراني كنند و حق ماموريت و پاداشهاي ميلياري بگيرند.
شايد پوتين در خواب هم نمي ديد كه سران كشوري اكراين بايستند و بجنگند.شايد تصور مي كرد همانند بسياري از مقامات كشورهاي خاورميانه با بزدلي و ترس كشور را ترك و مردم را دو دستي به او تقديم كنند.مقاماتي مثل سران ترسو افغانستان كه فرار كردند و كشور را دو دستي تقديم طالبان كردند يا شاه مخلوع ايران كه فرار را به قرار ترجيح داد.
جنگ اكراين به دنيا ياد آور شد كه هنوز شرافت و شهامت و انسانيت نمرده است.به همين دليل اكثر كشورهاي دنيا در زمان حاضر به كمك مردم و رئيس جمهور قهرمان اكراين شتافته اند تا پوتين وحشي را به زانو در آورند.باشد كه مردم و مديران خاورميانه درس انسانيت و شرافت و جوانمردي بگيرند.
برچسب:
نویسنده: مریم موسوی